Shloka 2
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
स ददर्शाश्रमे रम्ये पुष्पितद्रुम भूषिते । विचरन्तीं स्नुषां तस्य किन्नरीमिव भारत,भारत! वह आश्रम खिले हुए वृक्षोंकी श्रेणियोंसे सुशोभित हो अत्यन्त रमणीय प्रतीत होता था। उस आश्रममें रैभ्यमुनिकी पुत्रवधू किन्नरीके समान विचर रही थी। यवक्रीतने उसे देखा
sa dadarśāśrame ramye puṣpitadruma-bhūṣite | vicarantīṁ snuṣāṁ tasya kinnarīm iva bhārata ||
O Bharata, nasilayan niya ang isang kaaya-ayang ashrama na pinalalamutian ng mga punong namumulaklak. Sa loob nito, ang manugang na babae ng pantas ay naglalakad-lakad na wari’y isang dalagang kinnara. Nakita siya ni Yavakrīta.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Even in a sacred hermitage—symbolizing discipline and restraint—human desire can arise; dharma requires vigilance so that beauty and proximity do not become causes for ethical lapse.
A man arrives at a beautiful, flower-adorned hermitage and sees the sage’s daughter-in-law moving about, compared to a celestial kinnara-maiden—setting the stage for ensuing moral tension in the episode.