Shloka 5
अष्टावक्र-प्रवेशः तथा ब्रह्मोद्य-प्रारम्भः
Aṣṭāvakra’s Entry and the Opening of the Brahmodya
उपास्स्व कौन्तेय सहानुजस्त्व॑ तस्याश्रमं पुण्यतमं प्रविश्य । अष्टाकक्रं यस्य दौहित्रमाहु- यॉ5सौ बरन्दि जनकस्याथ यज्ञे,कुन्तीनन्दन! विप्रशिरोमणि अष्टावक्र वाद-विवादमें बड़े निपुण थे। उन्होंने बाल्यावस्थामें ही महाराज जनकके यज्ञमण्डपमें पधारकर अपने प्रतिवादी बन्दीको पराजित करके नदीमें डलवा दिया था। वे अष्टावक्र मुनि जिन महात्मा उद्दालकके दौहित्र (नाती) बताये जाते हैं, उन््हींका यह परम पवित्र आश्रम है। तुम अपने भाइयोंसहित इसमें प्रवेश करके कुछ देरतक उपासना (भगवच्चिन्तन) करो
Upāssva Kaunteya sahānujas tvaṁ tasyāśramaṁ puṇyatamaṁ praviśya | Aṣṭāvakraṁ yasya dauhitram āhur yo 'sau Bandī Janakasyātha yajñe ||
Sinabi ni Lomasa: “O anak ni Kuntī, pumasok kayo ng iyong mga nakababatang kapatid sa pinakabanal na asram na ito at maglaan ng ilang sandali sa taimtim na pagsamba at pagninilay. Ito ang banal na pamamahingahan ng pantas na si Aṣṭāvakra—na tinatawag ng mga tao na apo ni Uddālaka—ang siya ring, sa handog na yajña ni Haring Janaka, ay tinalo sa pagtatalo ang bantog na katunggaling si Bandī.”
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for holy places and sages: entering a sanctified hermitage with humility and engaging in worshipful contemplation is presented as a dharmic act that purifies and strengthens one’s inner discipline.
Lomasa guides the Pāṇḍavas during their forest journey, pointing out Aṣṭāvakra’s exceptionally sacred hermitage and recalling Aṣṭāvakra’s fame—his victory in debate over Bandī at King Janaka’s sacrificial gathering—before urging the brothers to enter and worship.