अनेन विधिना राजन् मयैतदुपपादितम् । अब्भक्षणं त्वया राजन् न युक्त कृतमद्य वै,“राजन! उक्त विधिसे इस जलको मैंने ऐसा शक्तिसम्पन्न कर दिया था कि इसको पीनेसे एक महाबली, महापराक्रमी और तपोबल सम्पन्न पुत्र उत्पन्न हो जो अपने बल- पराक्रमसे देवराज इन्द्रको भी यमलोक पहुँचा सके। उसी जलको तुमने आज पी लिया, यह अच्छा नहीं किया
lomaśa uvāca | anena vidhinā rājan mayaitad upapāditam | abbhakṣaṇaṁ tvayā rājan na yuktaṁ kṛtam adya vai |
Sinabi ni Lomaśa: “O Hari, sa itinakdang paraan ay aking inihanda at pinalakas ang tubig na ito. Ngunit ngayong araw ay ininom mo ito; hindi iyon nararapat. Dapat itong inumin sa paraang itinakda upang magbunga ng isang anak na makapangyarihan, bayani, at isinilang mula sa lakas ng tapas—na ang lakas ay makapaghahatid pa kay Indra sa kaharian ni Yama. Ang pag-inom nito nang taliwas sa layon ng ritwal ay di-makatarungan at sumisira sa layunin ng gawain.”
लोमश उवाच
Ritual power and intended outcomes depend on correct procedure and ethical restraint; acting impulsively—especially by a king—can negate a carefully prepared dharmic purpose.
Lomaśa rebukes the king for drinking a ritually empowered water that had been prepared for a specific purpose—producing an extraordinarily powerful, tapas-endowed son—warning that the king’s act was improper and undermines that intended result.