Shloka 8
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
यदर्थमभ्युद्यतमुत्तमं तत् करोति कर्माग्रयमपारणीयम् । तस्यास्त्रवर्षाण्यहमुत्तमास्त्रै- विंहत्य सर्वाणि रणेडभिभूय,जिसके लिये सुयोग्य शिष्य या पुत्र उत्तम अस्त्र-शस्त्र उठाता है तथा युद्धमें श्रेष्ठ एवं अपार पराक्रम कर दिखाता है, उसकी पूर्तिका यही अवसर है। मैं संग्रामभूमिमें अपने उत्तम आयुधोंद्वारा शत्रुओंकी सारी अस्त्र-वर्षाको नष्ट करके उनके समस्त सैनिकोंको परास्त कर दूँगा
yadartham abhyudyatam uttamaṃ tat karoti karmāgryam apāraṇīyam | tasyāstravarṣāṇy aham uttamāstrair vighatya sarvāṇi raṇe 'bhibhūya ||
Wika ni Balarāma: “Ang mismong layuning iyon—na dahil dito ang isang karapat-dapat na anak o alagad ay humahawak ng pinakamainam na sandata at gumagawa ng mga pangunahing gawa ng di-masukat na tapang—ito na ang sandaling tuparin. Sa larangan ng digmaan, sa aking mga kataas-taasang sandata, wawasakin ko ang buong ulang ng sandata ng kaaway at, sa pagdaig sa kanila sa labanan, itataboy ko ang lahat nilang hukbo.”
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial excellence as purposeful and duty-bound: the true time to display one’s training and valor is when it protects and decisively overcomes hostile aggression, not for vanity but for fulfilling a rightful aim.
Balarāma declares his readiness to enter battle, promising to counter the enemy’s volleys of weapons with superior missiles and to overpower and defeat the opposing forces.