Shloka 8
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
वैशग्पायन उवाच पार्थानामभिषड्लेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम् । अर्जुन: शमयामास दिथक्षन्तमिव प्रजा:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! कुन्तीपुत्रोंके अपमानसे भगवान् श्रीकृष्ण ऐसे कुपित हो उठे, मानो वे समस्त प्रजाको जलाकर भस्म कर देंगे। उन्हें इस प्रकार क्रोध करते देख अर्जुनने उन्हें शान्त किया और उन सत्यकीर्ति महात्माद्वारा पूर्व शरीरोंमें किये हुए कर्मोका कीर्तन आरम्भ किया
vaiśampāyana uvāca | pārthānām abhiṣaḍḍhena tathā kruddhaṁ janārdanam | arjunaḥ śamayāmāsa didhakṣantam iva prajāḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Dahil sa pag-insulto sa mga anak ni Pṛthā (ang mga Pāṇḍava), nag-alab sa galit si Janārdana (Kṛṣṇa) na wari’y handang sunugin ang mga tao hanggang maging abo. Nang makita siyang gayon, pinayapa ni Arjuna, pinigil ang mapanirang poot at ibinalik siya sa pagpipigil-sa-sarili at wastong paghatol.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even righteous indignation must be governed by restraint and discernment. Power (divine or royal) that erupts as uncontrolled anger threatens the innocent; dharma is upheld when a wise companion redirects wrath into measured, just action.
After the Pāṇḍavas are insulted, Kṛṣṇa becomes fiercely angry, appearing ready to unleash destructive force. Arjuna intervenes and calms him, preventing harm to the wider populace and restoring composure.