Shloka 35
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
न क्रोधो न च मात्सर्य नानृतं मधुसूदन । त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतो5नृजु,मधुसूदन! वास्तवमें आपमें न तो क्रोध है, न मात्सर्य है, न असत्य है, न निर्दयता ही है। दाशाई! फिर आपमें कठोरता तो हो ही कैसे सकती है? अच्युत! महलके मध्यभागमें बैठे और अपने तेजसे उद्भासित हुए आपके पास आकर सम्पूर्ण ऋषियोंने अभयकी याचना की
na krodho na ca mātsarya nānṛtaṁ madhusūdana | tvayi tiṣṭhati dāśārha na nṛśaṁsyaṁ kuto 'nṛju ||
Wika ni Arjuna: “O Madhusūdana, sa iyo’y walang poot, walang inggit, at walang kasinungalingan. O Dāśārha, hindi nananahan sa iyo ang kalupitan—kaya paano magkakaroon sa iyo ng pagkabaluktot o panlilinlang? Ang iyong likas ay tuwid at mahabagin; kaya ang lumalapit sa iyo’y humihingi ng kawalang-takot at pag-iingat.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
Moral authority rests on inner virtues: freedom from anger, envy, falsehood, cruelty, and crookedness. The verse presents these as marks of a protector worthy of trust, implying that ethical integrity is the basis for granting others fearlessness.
Arjuna addresses Kṛṣṇa with honorific epithets and praises his character, asserting that such vices cannot exist in him. The praise functions to affirm Kṛṣṇa’s reliability as a refuge and source of protection.