Shloka 30
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामचीको द्विजसत्तम: । यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया,विप्रवर ऋचीकने धर्मपूर्वक सत्यवतीको पत्नीरूपमें प्राप्त करके उस सुन्दरीके साथ अपनी इच्छाके अनुसार सुखपूर्वक रमण किया
dharmeṇa labdhvā tāṃ bhāryām acīko dvijasattamaḥ | yathākāmaṃ yathājoṣaṃ tayā reme sumadhyayā ||
Nang makamtan niya ang asawang iyon sa paraang naaayon sa dharma, si Ṛcīka—ang pinakadakila sa mga Brahmana—ay namuhay na may masayang pagsasama sa kanya, ayon sa kanyang nais at sa pagkasiya ng kapwa nila, kasama ang babaeng may magandang baywang. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang ligaya ng mag-asawa ay nakaugat sa dharma: ang ugnayang wasto ang pagkakamit at wasto ang pagdadala ay nagiging lehitimong dako ng kaligayahan, hindi paglabag sa asal.
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
Pleasure (kāma) is ethically valid when it rests on dharma: a spouse obtained and a relationship maintained through righteous conduct makes conjugal enjoyment a sanctioned part of the householder path rather than a moral transgression.
Akṛtavraṇa narrates that the Brahmin sage Ṛcīka, having lawfully obtained his wife, lived happily with her, enjoying marital life in a manner agreeable to desire and mutual satisfaction.