Shloka 3
Ṛśyaśṛṅga’s Luring, Rainfall at Aṅga, and Reconciliation with Vibhāṇḍaka (ऋश्यशृङ्गोपाख्यानम्)
न तानि सेवेत मुनिर्यतात्मा सतां लोकान् प्रार्थयान: कथंचित् | कृत्वा विघ्नं तापसानां रमन्ते पापाचारास्तापसस्तान् न पश्येत्,अतः जो साधु पुरुषोंको मिलनेवाले पुण्यलोकोंको पाना चाहता है, वह मुनि मनको संयममें रखकर उन राक्षसोंका (जो मोहक रूप बनाकर धोखा देनेके लिये आते हैं) किसी प्रकार सवेन न करे। वे पापाचारी निशाचर तपस्वी मुनियोंके तपमें विघध्न डालकर प्रसन्न होते हैं, अतः तपस्वीको चाहिये कि वह उनकी ओर आँख उठाकर देखे ही नहीं
na tāni seveta munir yatātmā satāṁ lokān prārthayānaḥ kathaṁcit | kṛtvā vighnaṁ tāpasānāṁ ramante pāpācārās tāpasās tān na paśyet ||
Wika ni Vibhāṇḍaka: “Ang pantas na napasuko ang isip at naghahangad sa mga daigdig ng kabutihang natatamo ng mga matuwid ay hindi dapat, sa anumang paraan, makihalubilo sa mga iyon. Ang mga makasalanang gumagala sa gabi ay nagagalak sa paglikha ng sagabal sa pag-aaske; kaya ang isang nag-aaske ay huwag man lamang magtaas ng mata upang tumingin sa kanila.”
विभाण्डक उवाच
Educational Q&A
A self-controlled ascetic seeking higher spiritual merit should avoid any association with deceptive, harmful influences that sabotage austerity; even giving them attention can become a doorway to distraction and downfall.
Vibhāṇḍaka instructs about the dangers posed by malevolent night-roamers who take pleasure in disrupting sages’ austerities, urging strict avoidance and non-engagement as a protective discipline.