Shloka 68
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
तस्मिन् हते तोयदतुल्यरूपे कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्रा: । भीम॑ प्रशस्थाथ गुणैरनेकै- हशस्ततो द्वैतवनाय जग्मु:,उस राक्षसका रूप-रंग मेघके समान काला था। उसके मारे जानेपर राजकुमार पाण्डव बड़े प्रसन्न हुए और भीमसेनके अनेक गुणोंकी प्रशंसा करते हुए द्रौपदीको आगे करके वहाँसे द्वैतववनकी ओर चल दिये
tasmin hate toyadatulyarūpe kṛṣṇāṃ puraskṛtya narendraputrāḥ | bhīmaṃ praśaṃsathātha guṇair anekaiḥ haśastato dvaitavanāya jagmuḥ ||
Nang mapatay ang rākṣasa—itim na gaya ng ulap-ulan—nagalak ang mga anak ng hari, ang mga Pāṇḍava; inilagay nila sa unahan si Kṛṣṇā (Draupadī), pinuri si Bhīma sa maraming kabutihan at lakas, at mula roon ay tumungo sila sa gubat ng Dvaitavana.
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct after danger is removed: protect those under one’s care, acknowledge and praise genuine virtue (guṇa) and courage, and proceed together with proper regard for dignity—symbolized by placing Draupadī at the forefront.
After a cloud-dark rākṣasa is slain, the Pāṇḍavas rejoice, praise Bhīma for his many qualities, place Draupadī in front, and depart toward the Dvaitavana forest.