Shloka 4
मैत्रेयागमनम् — The Arrival of Maitreya and the Admonition to Duryodhana
रात्रौ निशी्थे त्वाभीले गते<र्धसमये नृप । प्रचारे पुरुषादानां रक्षसां घोरकर्मणाम्,आधी रातके भयंकर समयमें, जब कि भयानक कर्म करनेवाले नरभक्षी राक्षस विचरते रहते हैं, तपस्वी मुनि और वनचारी गोपगण भी उस राक्षसके भयसे उस वनको दूरसे ही त्याग देते थे
rātrau niśīthe tv abhīle gate 'rdhasamaye nṛpa | pracāre puruṣādānāṁ rakṣasāṁ ghorakarmaṇām ||
Sabi ni Vidura: “O hari, sa gabi—sa pinakagitna ng gabi, kapag dumating na ang nakapanghihilakbot na gitnang pagbabantay—ang mga rākṣasang kumakain ng tao, na gumagawa ng mababangis na gawain, ay gumagala. Dahil sa takot na iyon, maging ang mga asceta at ang mga pastol na naninirahan sa gubat ay lumalayo at umiiwas sa kagubatang iyon.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a ruler’s duty to ensure safety and order: when violent forces roam unchecked, even the righteous—sages and simple forest-dwellers—are driven away, showing how fear erodes dharmic life.
Vidura describes a forest made dangerous at midnight by roaming man-eating rākṣasas; their presence is so terrifying that ascetics and cowherds avoid or abandon the area.