Shloka 13
रक्ष्यमाण: प्रयत्नेन तत्रैवान्तरधीयत । ततस्ते सागरास्तात हतं मत्वा हयोत्तमम्,(ससमुद्रवनद्वीपां विचरन्तो वसुन्धराम् ।) राजन्! उनका यज्ञिय अश्व उनके अत्यन्त उत्साही सभी पुत्रोंद्वारा सुरक्षित हो स्वच्छन्दगतिसे पृथ्वीपर विचरने लगा। जब वह अश्व भयंकर दिखायी देनेवाले जलशून्य समुद्रके तटपर आया, तब प्रयत्नपूर्वक रक्षित होनेपर भी वहाँ सहसा अदृश्य हो गया। तात! तब उस उत्तम अश्वको अपहृत जानकर सगरपुत्रोंने पिताके पास आकर कहा--/हमारे यज्ञिय अश्वको किसीने चुरा लिया, अब वह दिखायी नहीं देता।/ यह सुनकर राजा सगरने कहा--“तुम सब लोग समुद्र, वन और द्वीपोंसहित सारी पृथ्वीपर विचरते हुए सम्पूर्ण दिशाओंमें जाकर उस अश्वका पता लगाओ”
rakṣyamāṇaḥ prayatnena tatraivāntaradhīyata | tataste sāgarāstāte hataṃ matvā hayottamam || (sa-samudra-vanadvīpāṃ vicaranto vasundharām) ||
Bagaman binantayan nang buong pagsisikap, ang kabayong panghandog ay naglaho sa mismong pook na iyon. Kaya, mahal na giliw, ang mga anak ni Sagara, sa paniniwalang ang dakilang kabayo ay naagaw, ay lumisan upang maglibot sa daigdig—kasama ang mga dagat, kagubatan, at mga pulo—hinahanap ito sa bawat panig. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang tungkulin ng hari na ingatan ang kabanalan at kabuuan ng itinakdang ritwal, at ang pananagutan ng mga anak na tuparin ang utos ng ama nang may kasipagan kapag ang isang sagradong tiwala ay wari’y nilalapastangan.
लोगश उवाच
Educational Q&A
A consecrated rite is a sacred trust: rulers must safeguard ritual and public order, and subordinates must respond to a breach with disciplined effort rather than negligence. The verse highlights diligence (prayatna) and responsibility in protecting what has been ritually entrusted.
Despite careful guarding, the sacrificial horse suddenly vanishes at that place. The sons of King Sagara conclude it has been taken and begin searching across the whole earth—seas, forests, and islands—in all directions to recover it.