Shloka 22
सगरोपाख्यानम् — कपिलकोपः, अंशुमतः विनयः, तथा भगीरथपरम्परा
Sagara Upākhyāna: Kapila’s Wrath, Aṃśumān’s Reverence, and the Bhāgīratha Line
अलाबुमध्यान्निष्कृष्य बीजं यत्नेन गोप्यताम् । सोपस्वेदेषु पात्रेषु घृतपूर्णेषु भागश:,इसी समय आकाशसे एक गम्भीर वाणी सुनायी दी--'“राजन्! ऐसा दुःसाहस न करो। अपने इन पुत्रोंका त्याग करना तुम्हारे लिये उचित नहीं है। इस तूँबीमें से एक-एक बीजको निकालकर घीसे भरे हुए गरम घड़ोंमें अलग-अलग रक््खो और यत्नपूर्वक इन सबकी रक्षा करो
alābu-madhyān niṣkṛṣya bījaṁ yatnena gopyatām | sopasvedēṣu pātrēṣu ghṛta-pūrṇēṣu bhāgaśaḥ ||
“Pagkuhanin ang binhi mula sa gitna ng upo, at ingatan ito nang maingat. Ilagay ito, bahagi-bahagi, sa magkakahiwalay na sisidlang punô ng ghee at pinaiinit sa banayad na init; at bantayan ang bawat isa nang masikap.” Ang tagubiling ito’y humihimok ng pagpipigil laban sa padalus-dalos na kilos at itinatanghal ang pag-iingat ng buhay at pananagutan sa supling bilang wastong asal.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Do not act in reckless despair; protect what has been entrusted to you. The verse emphasizes careful, methodical safeguarding of life (symbolized by seeds) and frames such protection as dharmic responsibility.
A grave, disembodied voice gives practical instructions: extract the seeds from a gourd and preserve them separately in warmed, ghee-filled vessels. The counsel functions as a warning against abandoning one’s sons and as guidance for preserving them.