Shloka 8
सगरोपाख्यानम् (Sagara-Upākhyāna): Śiva’s boon and the extraordinary birth of Sagara’s progeny
अथाभिजममुर्मुनिमा श्रमस्थं तपस्विनं धर्मभृतां वरिष्ठम् अगस्त्यमत्यद्भुतवीर्यवन्तं त॑ चार्थमूचु: सहिता: सुरास्ते,तब वे सब देवता मिलकर अपने आश्रमपर विराजमान धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ तपस्वी अगस्त्य मुनिके पास गये, जो अद्भुत प्रभावशाली थे। वहाँ जाकर उन्होंने अपना प्रयोजन कह सुनाया
athābhijagmur munim āśramasthaṁ tapasvinaṁ dharmabhṛtāṁ variṣṭham | agastyam atyadbhuta-vīryavantaṁ taṁ cārtham ūcuḥ sahitāḥ surās te ||
Sinabi ni Lomaśa: Pagkatapos, ang mga diyos na iyon, na nagtipon-tipon, ay lumapit sa pantas na si Agastya—nakaupo sa kanyang ashram—isang ascetic na pinakadakila sa mga tagapangalaga ng dharma, na may kahanga-hangang kapangyarihan. Pagdating sa kanya, inilahad nila ang layunin ng kanilang pagdalaw.
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahabharata’s ethic that spiritual authority grounded in tapas and dharma commands even divine respect: the gods themselves seek guidance from a sage who is foremost among dharma-bearers.
Lomaśa narrates that the assembled gods go to Agastya in his hermitage and, upon reaching him, present the purpose of their visit—setting up a request or consultation with the powerful ascetic.