Shloka 49
कण्वोपदेशः—नश्वरबलविवेकः तथा मातलिगुणकेश्याः आख्यानारम्भः
Kaṇva’s Counsel on Impermanent Power; Opening of the Mātali–Guṇakeśī Narrative
नरनारायणौ यौ तौ तावेवार्जुनकेशवौ । विजानीहि महाराज प्रवीरौ पुरुषोत्तमौ,महाराज! अर्जुनमें असंख्य गुण हैं एवं भगवान् जनार्दन तो उनसे भी बढ़कर हैं। तुम भी कुन्तीपुत्र अर्जुनको अच्छी तरह जानते हो। जो दोनों महात्मा नर और नारायणके नामसे प्रसिद्ध हैं, वे ही अर्जुन और श्रीकृष्ण हैं। तुम्हें ज्ञात होना चाहिये कि वे दोनों पुरुषरत्न सर्वश्रेष्ठ वीर हैं
naranārāyaṇau yau tau tāvevārjunakeśavau | vijānīhi mahārāja pravīrau puruṣottamau ||
Wika ni Rāma: “Ang dalawang tanyag bilang Nara at Nārāyaṇa ay walang iba kundi sina Arjuna at Keśava (Kṛṣṇa). Alamin mong mabuti, O dakilang hari: sila ang pangunahing bayani, ang pinakamainam sa mga tao. Si Arjuna ay may di-mabilang na kabutihan, at si Janārdana ay higit pa sa kanya; batid mo rin nang lubos ang anak ni Kuntī. Kaya unawain na ang dalawang ‘hiyas sa mga tao’ na ito ay mga kampeong di matatalo; ang kanilang pag-iral ang sumasandig sa dharma at siyang magpapasya sa takbo ng nalalapit na tunggalian.”
राम उवाच