Shloka 25
कण्वोपदेशः—नश्वरबलविवेकः तथा मातलिगुणकेश्याः आख्यानारम्भः
Kaṇva’s Counsel on Impermanent Power; Opening of the Mātali–Guṇakeśī Narrative
ततो नरस्त्विषीकाणां मुष्टिमादाय भारत,(संनहास्व च वर्माणि यानि चान्यानि सन्ति ते ।) अहं हि ते विनेष्यामि युद्धश्रद्धामित: परम् । (यदाद्वयसि दर्पेण ब्राह्मणप्रमुखाउ्जनान् ।। ) भरतनन्दन! तब महात्मा नरने हाथमें एक मुट्ठी सींक लेकर कहा--'युद्ध चाहनेवाले क्षत्रिय! आ, युद्ध कर। अपने सारे अस्त्र-शस्त्र ले ले। सारी सेनाको तैयार कर ले, कवच बाँध ले, तेरे पास और भी जितने साधन हों, उन सबसे सम्पन्न हो जा। तू बड़े घमंडमें आकर ब्राह्मण आदि सभी वर्णके लोगोंको ललकारता फिरता है; इसलिये मैं आजसे तेरे युद्धविषयक निश्चयको दूर किये देता हूँ
tato naras tviṣīkāṇāṃ muṣṭim ādāya bhārata (saṃnahāsvā ca varmāṇi yāni cānyāni santi te) ahaṃ hi te vineṣyāmi yuddhaśraddhām itaḥ param (yadādvayasi darpeṇa brāhmaṇapramukhān janān)
Pagkaraan, si Rama, na may hawak na isang dakot ng mga tambo, ay nagsalita: “O inapo ni Bharata, maghanda ka—isuot ang anumang baluting taglay mo at tipunin ang lahat ng iba pang paraan na nasa iyong kamay. Sapagkat mula ngayon, wawakasan ko ang iyong pagnanais sa digmaan. Dahil sa kapalaluan, hinahamon mo ang mga tao, mula pa sa mga Brahmin; kaya mula sa araw na ito, aalisin ko ang iyong matigas na pasyang makipagdigma.”
राम उवाच