Shloka 15
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
तव चैव हित॑ं राजन् पाण्डवानामथो हितम् । शमे प्रयतमानस्य तव शासनकाड्क्षिण:,राजन्! यदि आप अपने पुत्रोंपर शासन करना चाहें और संधिके लिये प्रयत्न करें तो इसीमें आपका भी हित है और इसीसे पाण्डवोंका भी भला हो सकता है इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि श्रीकृष्णवाक्ये पञ्चनवतितमो<ध्याय:
tava caiva hitaṁ rājan pāṇḍavānām atho hitam | śame prayatamānasya tava śāsanakāṅkṣiṇaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: “O hari, ang landas na ito ay tunay na para sa iyong ikabubuti—at para rin sa ikabubuti ng mga Pāṇḍava. Kung magsisikap ka para sa kapayapaan at handang magpigil nang may wastong pamamahala sa iyong mga anak, ang pakikipagkasundo ang magiging daang mag-iingat sa magkabilang panig.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s true self-interest aligns with justice and peace: by restraining and disciplining his own sons and sincerely pursuing reconciliation, he protects both his dynasty and the Pāṇḍavas, preventing a destructive war.
In the peace-embassy context of the Udyoga Parva, counsel is being given to the Kuru king: if he genuinely seeks peace and is prepared to govern his sons firmly, then a settlement with the Pāṇḍavas is beneficial for all.