उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
अथ दुर्योधन: कृष्णं शकुनिश्चापि सौबल: । संध्यां तिष्ठन्तम भ्येत्य दाशाहमपराजितम्,इसी समय राजा दुर्योधन और सुबलपुत्र शकुनि भी संध्योपासनामें लगे हुए अपराजित वीर दशार्हनन्दन श्रीकृष्णके पास आये और उनसे इस प्रकार बोले--“गोविन्द! महाराज धृतराष्ट्र सभामें आ गये हैं। भीष्म आदि कौरव तथा अन्य समस्त भूपाल भी वहाँ उपस्थित हैं। जैसे स्वर्गमें देवता इन्द्रका आवाहन करते हैं, इसी प्रकार भीष्म आदि सब लोग आपसे वहाँ दर्शन देनेकी प्रार्थना करते हैं।! यह सुनकर भगवान् श्रीकृष्णने परम मधुर सान्त्वनापूर्ण वचनद्वारा उन दोनोंका अभिनन्दन किया
atha duryodhanaḥ kṛṣṇaṃ śakuniś cāpi saubalaḥ | sandhyāṃ tiṣṭhantam abhyetya dāśārham aparājitam ||
Sabi ni Vaiśaṃpāyana: Pagkaraan, lumapit si Duryodhana, kasama si Śakuni na anak ni Subala, kay Kṛṣṇa—ang di-matatalong bayani ng angkang Dāśārha—habang Siya’y nagsasagawa ng pagsamba sa dapithapon. Sinabi nila: “Govinda, pumasok na sa bulwagan ng kapulungan si Haring Dhṛtarāṣṭra. Naroon si Bhīṣma at ang matatandang Kaurava, pati ang lahat ng ibang hari. Gaya ng mga diyos sa langit na tumatawag kay Indra, gayon din si Bhīṣma at ang iba pa’y humihiling na dumalo Ka at magbigay ng darśana.” Nang marinig ito, binati ni Bhagavān Śrī Kṛṣṇa ang dalawa sa pamamagitan ng napakalumanay at nakapagpapalubag-loob na mga salita.
वैशम्पायन उवाच
Even when approached by adversaries in a charged political moment, Kṛṣṇa maintains composure, ritual discipline, and courteous speech—modeling self-control and ethical diplomacy (mādhurya with steadiness) as conflict nears.
Duryodhana and Śakuni come to Kṛṣṇa during His sandhyā observance and invite Him to Dhṛtarāṣṭra’s court, where Bhīṣma and the assembled kings request Kṛṣṇa’s presence for an audience; Kṛṣṇa responds with gentle, reassuring words.