उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
तत्र केशवमानर्चु: सम्यगभ्यागतं सभाम् । राजान: पार्थिवा: सर्वे कुरवश्च जनार्दनम्,वहाँ सभामें पधारे हुए भगवान् श्रीकृष्णका भूमण्डलके राजाओं तथा सभी कौरवोंने भलीभाँति पूजन किया
tatra keśavam ānarcuḥ samyag abhyāgataṁ sabhām | rājānaḥ pārthivāḥ sarve kuravaś ca janārdanam ||
Doon, ang lahat ng mga hari sa daigdig, kasama ang mga Kuru, ay marapat na nagparangal kay Keśava—Janārdana—na dumating nang wasto sa bulwagan ng kapulungan. Ipinakikita ng tagpong ito ang inaasahang pamantayang etikal: kahit may tensiyong pampulitika, ang marangal na panauhin at iginagalang na sugo ay dapat tanggapin nang may wastong pagkamapagpatuloy at paggalang.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma expressed as proper reception (samyak-pūjā) of a distinguished guest or envoy. Even when political conflict looms, ethical conduct in public space—honoring the worthy, observing courtly protocol, and maintaining civility—remains obligatory and socially binding.
Kṛṣṇa (Keśava/Janārdana) arrives in the royal assembly, and the gathered rulers—along with the Kurus—formally honor him. The moment frames Kṛṣṇa’s presence as authoritative and revered within the diplomatic setting of the Udyoga Parva.