उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
उत्तिष्ठति महाराजे धृतराष्टे जनेश्वरे । तानि राजसहस्राणि समुन्तस्थु: समनन््तत:,महाराज धुृतराष्ट्रके उठनेपर वहाँ चारों ओर बैठे हुए सहस्रों नरेश उठकर खड़े हो गये
uttiṣṭhati mahārāje dhṛtarāṣṭre janeśvare | tāni rājasahasrāṇi samuttiṣṭhuḥ samanantataḥ ||
Nang tumindig si Haring Dhṛtarāṣṭra, panginoon ng mga tao, ang libu-libong haring nakaupo sa paligid ay sabay-sabay ding tumayo—isang panlabas na tanda ng disiplina sa korte at pagkilala sa kapangyarihang maharlika sa gitna ng masidhing pag-uusap pampulitika bago sumiklab ang digmaan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights rājanīti and dharma in social conduct: honoring legitimate authority through disciplined public behavior. Such outward respect sustains order in assemblies, especially when decisions with grave ethical consequences—like war—are imminent.
In the royal gathering, Dhṛtarāṣṭra stands up, and the many kings present immediately rise as well, showing formal deference and acknowledging his status as the presiding sovereign.