Shloka 4
आपने मुझसे जो कुछ कहा है, वही सत्य, समयोचित और युक्तिसंगत है। तथापि विदुरजी! यहाँ मेरे आनेका जो कारण है, उसे सावधान होकर सुनिये ।। दौरात्म्यं धार्तराष्ट्रस्य क्षत्रियाणां च वैरताम् । सर्वमेतदहं जानन क्षत्त: प्राप्तोडद्य कौरवान्,विदुरजी! मैं धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनकी दुष्टता और क्षत्रिय योद्धाओंके वैरभाव--इन सब बातोंको जानकर ही आज कौरवोंके पास आया हूँ
vaiśaṃpāyana uvāca |
daurātmyaṃ dhārtarāṣṭrasya kṣatriyāṇāṃ ca vairatām |
sarvam etad ahaṃ jñānan kṣattaḥ prāpto 'dya kauravān ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Ang lahat ng sinabi mo sa akin ay totoo, napapanahon, at may katwiran. Gayunman, Vidura, pakinggan mong may pag-iingat ang dahilan ng aking pagparito rito. Vidura, batid ko ang kasamaan ng anak ni Dhṛtarāṣṭra (Duryodhana) at ang pag-aalitan ng mga mandirigmang Kṣatriya—at sa kabila ng lahat ng ito, dumating ako ngayon sa mga Kaurava.”
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when one clearly foresees wrongdoing and rising hostility, one may still be bound by duty to engage—arriving with awareness, caution, and a purposeful intent (often to counsel, restrain, or seek a rightful resolution).
The narrator reports a speaker addressing Vidura: he acknowledges Duryodhana’s depravity and the Kṣatriyas’ mutual enmity, yet states he has come to the Kauravas anyway and asks Vidura to listen carefully to the reason for his arrival.