Shloka 59
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
कि कार्यमिति वै राजन् विचिन्त्य भयमोहिता: । जग्मु: सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् । उपविष्टा मन्दराग्रये सर्वे वृत्रवधेप्सव:,भारत! त्वष्टाके तेजसे मोहित हुए सब देवता देवराज इन्द्र तथा ऋषियोंसे मिलकर सलाह करने लगे कि अब हमें क्या करना चाहिये? राजन्! भयसे मोहित हुए सब देवता बहुत देरतक सोच-विचार करके मन-ही-मन अविनाशी परमात्मा भगवान् विष्णुकी शरणमें गये और वे वृत्रासुरके वधकी इच्छासे मन्दराचलके शिखरपर ध्यानस्थ होकर बैठ गये
kiṁ kāryam iti vai rājan vicintya bhaya-mohitāḥ | jagmuḥ sarve mahātmānaṁ manobhir viṣṇum avyayam | upaviṣṭā mandarāgrye sarve vṛtra-vadhepsavaḥ |
“Ano ang dapat gawin ngayon, O Hari?”—sa pagkalito dahil sa takot, sila’y nagmuni-muni at nagpasya. Pagkaraan, silang lahat, sa kaibuturan ng puso, ay sumilong sa dakila at di-nasisirang Viṣṇu. Nagnanais na mapatay si Vṛtra, sila’y naupo sa tuktok ng Bundok Mandara, nakatuon ang diwa at matatag ang pasya.
शल्य उवाच
Educational Q&A
When fear clouds judgment, mere strategizing is insufficient; one should first regain clarity by taking refuge in the imperishable divine principle (Viṣṇu), and then act with steady resolve toward a righteous objective.
Overwhelmed by fear, the group deliberates about the next step and then, inwardly turning to Viṣṇu, they seat themselves on Mount Mandara with focused intent, seeking divine support for the slaying of Vṛtra.