Shloka 27
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
क्योंकि वे मारे जानेपर भी अपने तेजसे उद्दीप्त होकर जीवित-से दिखायी देते थे। युद्धमें मारे हुए त्रिशिराके तीनों सिर जीते-जागते-से अद्भुत प्रतीत हो रहे थे ।। ततो5तिभीततगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् । अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकि:,इससे अत्यन्त भयभीत हो इन्द्र भारी सोच-विचारमें पड़ गये। इसी समय एक बढ़ई कंधेपर कुल्हाड़ी लिये उधर आ निकला
tato 'tibhītatagātras tu śakra āste vicārayan | athājagāma paraśuṃ skandhenādāya vardhakiḥ ||
Sapagkat kahit napatay na, sila’y nagliliyab pa rin sa sariling tejas at nagmumukhang buhay. Sa larangan ng digmaan, ang tatlong naputol na ulo ni Triśiras ay wari’y buhay na buhay—isang kababalaghan. Dahil dito, sinakmal si Indra (Śakra) ng matinding takot at naupo sa balisang pagninilay. Sa sandaling iyon, dumating ang isang karpintero, pasan ang palakol sa balikat.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how violence can produce unsettling, unforeseen consequences: even apparent victory may be shadowed by fear and moral uncertainty, prompting reflection rather than triumph.
After witnessing the uncanny, seemingly living appearance of the slain Triśiras’s three heads, Indra becomes deeply frightened and sits thinking; at that moment a carpenter appears carrying an axe, setting up the next action in the episode.