Shloka 3
उद्योगपर्व — विदुरोक्तिः
Dhṛtarāṣṭra Addressed on Sincerity, Hospitality, and Settlement
भगवान् जनार्दन आहुकवंशी क्षत्रियोंक अधिपति तथा समस्त सात्वतों (यादवों)-के अगुआ हैं। उनका हृदय महान् है, पराक्रम भी महान् है तथा वे महान् सत्त्वगुणसे सम्पन्न हैं ।। स्फीतस्थ वृष्णिराष्ट्रस्थ भर्ता गोप्ता च माधव: । त्रयाणामपि लोकानां भगवान् प्रपितामह:,वे भगवान् माधव समृद्धिशाली यादव गणराष्ट्रकरे पोषक तथा संरक्षक हैं। पितामहके भी जनक होनेके कारण वे तीनों लोकोंके प्रपितामह हैं
bhagavān janārdana āhukavaṁśī kṣatriyāṇām adhipatis tathā samasta-sāttvatānām (yādavānām) agreṇīḥ | mahā-hṛdayo mahā-parākramo mahā-sattva-guṇa-sampannaś ca || sphīta-stho vṛṣṇi-rāṣṭra-stho bhartā goptā ca mādhavaḥ | trayāṇām api lokānāṁ bhagavān prapitāmahaḥ ||
Sinabi ni Dhṛtarāṣṭra: “Ang Mapalad na si Janārdana—isinilang sa angkan ni Āhuka—ang siyang pinuno sa mga kṣatriya at pangunahing tagapanguna ng lahat ng Sāttvata (mga Yādava). Dakila ang kanyang puso, dakila ang kanyang kagitingan, at siya’y puspos ng mataas na kagalingan at kadalisayan ng asal. Sa gitna ng kasaganaan ng lupain ng Vṛṣṇi, si Mādhava ang tagapagtaguyod at tagapagtanggol ng bayang iyon; at yamang siya ang pinagmulan maging ng lolo-sa-lolo, ang Panginoon ay iginagalang bilang dakilang ninuno ng tatlong daigdig.”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal sovereignty as grounded in magnanimity, valor, and sattva (moral clarity). It presents Kṛṣṇa as the archetypal leader—one who sustains and protects his people while embodying ethical excellence, implying that legitimate power is inseparable from virtue and guardianship.
In Udyoga Parva’s pre-war diplomacy context, Dhṛtarāṣṭra speaks of Kṛṣṇa’s stature—his clan leadership among the Yādavas/Sāttvatas and his cosmic eminence—underscoring why Kṛṣṇa’s counsel and mediation carry exceptional authority in the impending conflict.