Shloka 2
Dhṛtarāṣṭra’s Reception Plan for Janārdana (Kṛṣṇa): Gifts, Procession, and Protocol
द्रोणं च संजयं चैव विदुरं च महामतिम् । दुर्योधनं सहामात्यं हृष्टरोमाब्रवीदिदम्
vaiśampāyana uvāca |
droṇaṃ ca saṃjayaṃ caiva viduraṃ ca mahāmatim |
duryodhanaṃ sahāmātyaṃ hṛṣṭaromābravīd idam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang marinig—sa pamamagitan ng mga sugo—ang balita ng pagdating ng Panginoong Madhusūdana, kinilabutan sa tuwa si Dhṛtarāṣṭra at tumindig ang balahibo. Pinarangalan niya nang nararapat si Bhīṣma na makapangyarihan ang mga bisig, si Droṇa, si Saṃjaya, at si Vidura na sukdulang marunong; at saka, sa harap ng mga ministro, kinausap niya si Duryodhana nang ganito. Ipinakikita ng tagpong ito na kahit ang isang haring nalalambungan ng pagkakapit ay kinikilala pa rin ang moral na kapangyarihan ni Kṛṣṇa at ang bigat ng pasyang nasa pagitan ng kapayapaan at digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, proper respect to elders and wise counselors is a mark of dharmic governance; Dhṛtarāṣṭra’s awe at Kṛṣṇa’s arrival hints that moral authority can momentarily pierce attachment, setting the stage for counsel aimed at peace.
Messengers report Kṛṣṇa (Madhusūdana) is arriving; Dhṛtarāṣṭra becomes visibly moved, formally honors Bhīṣma, Droṇa, Saṃjaya, and Vidura, and then—along with his ministers—turns to address Duryodhana, introducing the next speech and deliberation.