Shloka 18
Dhṛtarāṣṭra’s Reception Plan for Janārdana (Kṛṣṇa): Gifts, Procession, and Protocol
ता: सभा: केशव: सर्वा रत्नानि विविधानि च | असमीक्ष्यैव दाशा्ह उपायात् कुरुसझ तत्
tāḥ sabhāḥ keśavaḥ sarvā ratnāni vividhāni ca | asamīkṣyaiva dāśārha upayāt kurusaṃjñam tat ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Si Keśava (Śrī Kṛṣṇa), ang Dāśārha, nang hindi man lamang lumingon sa maraming bulwagang pahingahan at sa sari-saring hiyas, ay nagpatuloy sa paglakad patungo sa pook na tinatawag na tahanan ng mga Kuru—ang Hastināpura. Ipinakikita ng salaysay ang kanyang mahigpit na pagpipigil at pagwawalang-bahala sa karangyaan at pagpapakitang-gilas, sapagkat ang kanyang diwa ay nakatuon sa mabigat na tungkulin ng kanyang misyon sa gitna ng mga Kuru.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights vairāgya (detachment) and focus on dharma: Kṛṣṇa ignores opulence and keeps his attention on the ethical seriousness of his purpose among the Kurus, modeling self-mastery amid temptation.
As Kṛṣṇa approaches the Kuru seat (Hastināpura) on his mission, he does not even look at the splendid halls and jewels presented or visible along the way; he proceeds directly toward the Kaurava residence.