अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
उपप्लव्यं स गत्वा तु स्कन्धावारं प्रविश्य च । पाण्डवानथ तानू सर्वान् शल्यस्तत्र ददर्श ह,विराटनगरके उपप्लव्य नामक प्रदेशमें जाकर वे पाण्डवोंकी छावनीमें पहुँचे और वहीं उन सब पाण्डवोंसे मिले
upaplavyam sa gatvā tu skandhāvāraṁ praviśya ca | pāṇḍavān atha tān sarvān śalyas tatra dadarśa ha ||
Nagtungo si Śalya sa Upaplavya at pumasok sa kampong-militar ng mga Pāṇḍava; at doon niya nakita ang lahat ng magkakapatid na Pāṇḍava. Itinatakda ng taludtod ang kanyang pagdating sa gitna ng paghahanda sa digmaan, at itinatampok ang pormal na pagharap ng mga kapanalig at ang bigat na moral ng pagpili ng panig sa bisperas ng labanan.
शल्य उवाच
The verse underscores the dharmic seriousness of alliance-making before war: entering a camp and meeting leaders is not merely logistical, but a step that binds one’s loyalty and future actions, carrying moral consequences.
Śalya travels to Upaplavya, enters the Pandavas’ encampment, and meets all the Pandavas there, marking his arrival among the forces gathering for the impending Kurukṣetra conflict.