Shloka 66
Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
यदि अपनेमें पुरुषार्थ है, तो पूर्ववैरको याद करके जो हृदयको पीड़ा देनेवाली प्रबल चिन्ता सदा बनी रहती है, उसे वैराग्यपूर्वक त्याग देनेसे ही शान्ति मिल सकती है; अथवा मर जानेसे ही उस चिन्ताका निवारण हो सकता है ।। अथवा मूलघातेन द्विषतां मधुसूदन । फलनिर्व त्तिरिद्धा स्यात् तन्नृशंसतरं भवेत्,अथवा शत्रुओंको समूल नष्ट कर देनेसे ही अभीष्ट फलकी सिद्धि हो सकती है। परंतु मधुसूदन! यह बड़ी क्रूरताका कार्य होगा
yudhiṣṭhira uvāca | yady ātmani puruṣārtho 'sti, pūrvavairaṃ smṛtvā hṛdaya-pīḍā-karī yā prabalā cintā sadā tiṣṭhati, sā vairāgya-pūrvakaṃ tyaktavyā—tata eva śāntiḥ; athavā maraṇād eva tasyāś cintāyā nivṛttiḥ syāt || athavā mūlaghātena dviṣatāṃ madhusūdana, phala-nirvṛttir iṣṭā syāt; tan nṛśaṃsataraṃ bhavet ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Kung may tunay na pagsisikap ng tao sa sarili, ang matinding pagkabalisa—na laging nananatili at sumasakit sa puso—kapag naaalala ang dating alitan, ay mapapawi lamang sa pagbitaw dito nang may paglayo sa pagnanasa; kung hindi, ang pagkabalisa ay matatapos lamang sa kamatayan. O kaya naman, O Madhusūdana, makakamit ang ninanais na bunga sa pagwasak sa mga kaaway hanggang sa ugat at paglipol sa kanila nang lubos; ngunit iyon ay magiging higit na malupit na landas.”
युधिछिर उवाच