Shloka 35
Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
प्रज्ञालाभे हि पुरुष: शास्त्राण्येवान्ववेक्षते । शास्त्रनिष्ठ: पुनर्धर्म तस्य हीरड्रमुत्तमम्
prajñālābhe hi puruṣaḥ śāstrāṇy evānuvīkṣate | śāstraniṣṭhaḥ punaḥ dharmaṃ tasya hīḍram uttamam ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Kapag natamo ng tao ang tunay na pag-unawa, sa śāstra lamang siya tumitingin bilang gabay. Kapag matatag sa kapangyarihan ng śāstra, muli siyang kumikilos ayon sa dharma. Para sa gayong tao, ang pinakamainam na palamuti ay ang kahinhinan at hiya (lajjā): likas itong kasama ng dharma, inilalayo ang isip sa kasalanan sa pamamagitan ng pag-ayaw dito, at sa gayon ay nagiging sanhi ng pagdami ng kanyang kasaganaan at dangal.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Wisdom leads one to rely on śāstra for guidance; steadfastness in śāstra results in dharmic conduct, whose finest ‘ornament’ is modesty (hīḍā/lajjā), a moral restraint that repels sin and supports prosperity and good repute.
In Udyoga Parva’s counsel-oriented setting, Yudhiṣṭhira articulates an ethical principle: the wise person consults śāstra, lives by dharma, and cultivates modesty as a key marker of righteous character.