Shloka 7
नित्य, अक्षय, अविनाशी एवं परम भगवद्धामका नाम पुण्डरीक है। उसमें स्थित होकर जो अक्षतभावसे विराजते हैं, वे भगवान् 'पुण्डरीकाक्ष' कहलाते हैं। (अथवा पुण्डरीक-- कमलके समान उनके अक्षि--नेत्र हैं, इसलिये उनका नाम पुण्डरीकाक्ष है)। दस्युजनोंको त्रास (अर्दन या पीड़ा) देनेके कारण उनको “जनार्दन” कहते हैं ।। यतः सत्त्वान्न च्यवते यच्च सत्त्वान्न हीयते । सत्त्वतः सात्वतस्तस्मादार्षभाद् वृषभेक्षण:
yato hi sattvān na cyavate yac ca sattvān na hīyate | sattvataḥ sātvatas tasmād ārṣabhād vṛṣabhekṣaṇaḥ ||
Wika ni Sañjaya: Sapagkat hindi siya kailanman lumilihis sa sattva—ang tunay na kabutihan—at sapagkat ang kabutihang iyon ay hindi nababawasan sa kanya, siya’y tinatawag na Sātvata, ang matatag na nakalagay sa sattva. At yamang siya ang pinakadakila sa mga matuwid, gaya ng toro sa gitna ng kawan, siya rin ay kilala bilang Vṛṣabhekṣaṇa, “ang may matang tulad ng toro.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Moral excellence is defined by steadiness: true goodness (sattva) is not merely possessed but maintained without decline. The verse presents unwavering sattva as the ground for honorific names and as a model of righteous leadership.
Sañjaya is explaining the significance of revered epithets, grounding them in character: the one being praised is called Sātvata and Vṛṣabhekṣaṇa because he never deviates from sattva and stands foremost among the virtuous.