Sañjaya’s Knowledge of Keśava and the Discipline of Indriya-nigraha (संजयस्य केशवज्ञानम्—इन्द्रियनिग्रह-उपदेशः)
कौरवोंपर उसका प्रभाव प्रकट नहीं है। पाण्डवोंको वह अत्यन्त प्रिय है। वह सबके सार-असारभूत बलको जाननेमें समर्थ और तेज:पुंजसे प्रकाशित होनेवाला है ।।
narakaṁ śambaraṁ caiva kaṁsaṁ caidyaṁ ca mādhavaḥ | jitavān ghorasaṅkāśān krīḍann iva mahābalaḥ ||
Wika ni Sanjaya: “Hindi lantad ang bisa nito sa mga Kaurava; ngunit sa mga Pāṇḍava ito’y lubhang minamahal. Nalalaman nito ang lakas na may saysay at ang lakas na hungkag ng lahat, at nagliliwanag na parang bunton ng ningning. Si Mādhava (Śrī Kṛṣṇa), na dakilang makapangyarihan, ay tinalo na wari’y sa paglalaro lamang ang mga kaaway na nakapangingilabot—si Naraka, Śambara, Kaṁsa, at Caidya (Śiśupāla).”
संजय उवाच
The verse highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy over terrifying forces, implying that power aligned with dharma is steady, controlled, and used to restrain adharma rather than to indulge in cruelty or ego.
Sañjaya praises Kṛṣṇa by recalling his past victories over major enemies—Narakāsura, Śambara, Kaṁsa, and Śiśupāla—presenting him as a decisive protector whose strength makes even dreadful opponents seem easy to overcome.