Shloka 11
Saṃjaya’s Warning to Dhṛtarāṣṭra: Accountability, Alliance-Shift, and the Pāṇḍava Strategic Edge
राजन! पाण्डवलोग जब द्यूतक्रीड़ामें छले गये और हारकर वनमें जाने लगे, उस समय आप बच्चोंकी तरह बार-बार मुसकराकर अपनी प्रसन्नता प्रकट कर रहे थे ।। प्रवर्षत: शरत्रातानर्जुनस्य शितान् बहून् । अप्यर्णवा विशुष्येयु: कि पुनर्मासयोनय:,जब अर्जुन असंख्य तीखे बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगेंगे, उस समय समुद्र भी सूख जा सकते हैं, फिर हाड़-मांसके शरीरोंसे पैदा हुए प्राणियोंकी तो बात ही क्या है?
sañjaya uvāca |
rājan! pāṇḍavāḥ yadā dyūtakrīḍāyāṁ chālitāḥ parājitāś ca vanaṁ gantum ārabdhāḥ, tadā tvaṁ bālakavad bhūyaḥ bhūyaḥ smayamānaḥ svāṁ prītīṁ prakaṭayasi ||
pravṛṣataḥ śaratrātān arjunasya śitān bahūn |
apy arṇavā viśuṣyeyuḥ kiṁ punar māṁsayonayaḥ ||
Wika ni Sañjaya: “O Hari, nang dayain ang mga Pāṇḍava sa sugal at, matapos matalo, ay papaalis na patungong gubat, paulit-ulit kang ngumiti na parang bata, lantad ang iyong galak. Ngunit kapag si Arjuna ay nagsimulang magpaulan ng di-mabilang na matutulis na palaso sa sunod-sunod na bugso, kahit ang mga dagat ay maaaring matuyo—lalo pa kaya ang mga nilalang na isinilang sa laman at buto.”
संजय उवाच