Shloka 7
Nara-Nārāyaṇa Precedent and Bhīṣma’s Counsel on Kṛṣṇa–Arjuna; Karṇa’s Reply
ब्रह्मोवाच यावेतौ पृथिवीं द्यांच भासयन्तौ तपस्विनौ । ज्वलन्तौ रोचमानौ च व्याप्यातीती महाबलौ,ब्रद्माजी बोले-बृहस्पते! ये जो दोनों महान् शक्तिशाली तपस्वी पृथ्वी और आकाशको प्रकाशित करते हुए हमलोगोंका अतिक्रमण करके आगे बढ़ गये हैं, नर और नारायण हैं। ये अपने तेजसे प्रजवयलित और कान्तिसे प्रकाशित हो रहे हैं। इनका धैर्य और पराक्रम महान् है। ये अपनी तपस्यासे अत्यन्त प्रभावशाली होनेके कारण भूलोकसे ब्रह्मलोकमें आये हैं
brahmovāca yāv etau pṛthivīṃ dyāṃ ca bhāsayantau tapasvinau | jvalantau rocamānau ca vyāpyātītī mahābalau ||
Wika ni Brahmā: “O Bṛhaspati, ang dalawang makapangyarihang ascetic na ito ay nagpapaliwanag sa lupa at sa langit; nagliliyab at nagniningning, nilalampasan nila ang lahat ng hangganan at nagpapatuloy, lumalaganap sa lahat ng dako. Sila ay sina Nara at Nārāyaṇa. Sa kapangyarihan ng kanilang austeridad, sila’y naging lubhang makapangyarihan, at mula sa daigdig ng tao ay umakyat sila sa daigdig ni Brahmā.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-spiritual ideal that disciplined austerity (tapas) and steadfastness can generate transformative inner power—so great that it is described as illuminating the worlds and transcending ordinary limits—when embodied by dharmic beings like Nara and Nārāyaṇa.
Brahmā identifies two extraordinary ascetics whose radiance fills earth and heaven. He declares them to be Nara and Nārāyaṇa, emphasizing their immense strength and the potency of their tapas, by which they have reached Brahmaloka.