Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
अयं सम युद्धे मन्यते<न्यैरजेयं तमेकलव्यं नाम निषादराजम् | वेगेनैव शैलमभिहत्य जम्भ: शेते स कृष्णेन हत: परासु:
ayaṁ samyuddhe manyate 'nyair ajeyaṁ tam ekalavyaṁ nāma niṣādarājam | vegenaiva śailam abhihatya jambhaḥ śete sa kṛṣṇena hataḥ parāsuḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Ang haring Niṣāda na nagngangalang Ekalavya—na itinuturing ng iba na di matatalo sa digmaan—ay paulit-ulit na hinahamon sa labanan ng pinagpalang Śrī Kṛṣṇa. Ngunit ngayo’y nakahandusay siya sa larangan, walang buhay, pinaslang ni Kṛṣṇa—gaya ng demonyong si Jambha na sumugod at sa sariling lakas ay bumangga sa bundok, at nang mawalan ng hininga’y lumubog sa pagtulog ng kamatayan.”
संजय उवाच
Invincibility is conditional and can collapse through overconfidence or destiny; the verse underscores the inevitability of death in war and the decisive force of Kṛṣṇa’s agency, contrasting human pride with a cautionary example (Jambha) who perishes by his own reckless momentum.
Sañjaya reports that Ekalavya, famed as unconquerable, has been slain by Kṛṣṇa and now lies dead on the battlefield. To intensify the image, he compares Ekalavya’s fall to the demon Jambha, who died after violently crashing into a mountain.