Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
यथा नून॑ देवराजस्य देवा: शुश्रूषन्ते वज्हस्तस्य सर्वे । तथाशृण्वन् पाण्डवा: सृंजयाश्न किरीटिना वाचमुक्तां समर्थाम्,जैसे सब देवता वज्रधारी देवराज इन्द्रकी बातें सुनना चाहते हैं, निश्चय ही उसी प्रकार समस्त सूंजय और पाण्डव अर्जुनकी मुझसे कही हुई ओजभरी बातें सुन रहे थे
sañjaya uvāca | yathā nūnaṁ devarājasya devāḥ śuśrūṣante vajrahastasya sarve | tathāśṛṇvan pāṇḍavāḥ sṛñjayāś ca kirīṭinā vācam uktāṁ samarthām ||
Wika ni Sanjaya: “Kung paanong ang lahat ng mga diyos ay masiglang naglilingkod at nakikinig sa mga salita ni Indra, ang haring may hawak ng kulog, gayon din ang mga Pandava at Sṛñjaya ay taimtim na nakikinig sa makapangyarihan at matibay na pananalita ng koronadong Arjuna.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of attentive listening to a competent and authoritative speaker: when speech is samarthā (effective, well-founded), the proper response is śuśrūṣā—eager, disciplined attention—like the gods toward Indra.
Sañjaya describes the assembly’s reaction: the Pāṇḍavas and their Sṛñjaya allies are listening closely to Arjuna’s forceful, persuasive words, and Sañjaya frames their attention through a divine simile comparing Arjuna’s reception to Indra’s among the gods.