Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
महोरस्को दीर्घबाहु: प्रमाथी युद्धेडद्धितीय: परमास्त्रवेदी । शिनेर्नप्ता तालमात्रायुधो<यं महारथो वीतभय: कृतास्त्र:
mahorasko dīrghabāhuḥ pramāthī yuddhe dvitīyaḥ paramāstravedī | śiner naptā tālamātrāyudho 'yaṃ mahāratho vītabhayaḥ kṛtāstraḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: “Ang Sātyaki—malapad ang dibdib at mahahaba ang bisig—ay mandirigmang dumudurog sa kaaway, walang kapantay sa digmaan. Siya ang apo ni Śini, isang dakilang mandirigmang nakikipaglaban sa karwahe, na ang sandata’y kasinghaba ng sukat ng punong tāla (palma), walang takot at ganap na sinanay sa agham ng mga sandata. Sa talaang ito ng mga kampeon, ang papuri sa kanya’y hindi lamang lakas ng katawan, kundi ang disiplinadong kahusayan at katatagan ng loob sa harap ng nalalapit na digmaan.”
संजय उवाच
The verse highlights the ideal of disciplined valor: true martial excellence combines physical strength, mastery of weapons, and fearlessness grounded in training—qualities expected of a kṣatriya when war becomes unavoidable.
Sañjaya is enumerating and praising notable warriors; here he singles out Sātyaki, emphasizing his lineage (Śini’s grandson), elite status as a mahāratha, and his unmatched prowess and expertise in advanced weapons.