Shloka 12
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
हिया ज्ञानेन तपसा दमेन शौर्येणाथो धर्मगुप्त्या धनेन । अन्यायवृत्ति: कुरुपाण्डवेया- नध्यातिष्ठेद् धार्तराष्ट्रो दुरात्मा
hrīyā jñānena tapasā damena śauryeṇātho dharmaguptyā dhanena | anyāyavṛttiḥ kurupāṇḍaveyān adhyātiṣṭhed dhārtarāṣṭro durātmā ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang masamang Dhārtarāṣṭra (Duryodhana), na ang asal ay di-matuwid, ay huwag maghangad na maghari sa mga Kuru at sa mga anak ni Pāṇḍu sa pamamagitan ng kawalang-katarungan; bagkus, kamtin niya ang kapangyarihan sa pamamagitan ng kahinhinan at hiya sa kasamaan, ng tunay na kaalaman, ng pag-aayuno at pagninilay (tapas), ng pagpipigil sa sarili, ng kagitingan, ng pag-iingat sa dharma, at ng yaman na makatarungan ang pinagmulan. Hindi napapanatili ang pamumuno sa paggawa ng mali; nakukuha ito sa mga birtud na sumasakop sa puso.
संजय उवाच
Educational Q&A
Legitimate authority is established through virtues—modesty, wisdom, austerity, self-restraint, valor, protection of dharma, and rightful wealth—not through injustice. Unrighteous conduct cannot sustain rule.
Sanjaya comments on Duryodhana’s stance in the tense pre-war negotiations, implying that if he seeks to lead or command the Kuru-Pandava world, he must win people through ethical qualities rather than coercion and wrongdoing.