Shloka 37
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सत्यात्मा भव राजेन्द्र सत्ये लोका: प्रतिष्ठिता: । तांस्तु सत्यमुखानाहुः सत्ये हमृतमाहितम्,राजेन्द्र! तुम सत्यस्वरूप हो जाओ, सत्यमें ही सम्पूर्ण लोक प्रतिष्ठित हैं। वे दम, त्याग और अप्रमाद आदि गुण भी सत्यस्वरूप परमात्माकी प्राप्ति करानेवाले हैं; सत्यमें ही अमृतकी प्रतिष्ठा है
satyātmā bhava rājendra satye lokāḥ pratiṣṭhitāḥ | tāṁs tu satyamukhān āhuḥ satye hy amṛtam āhitam ||
Wika ni Sanatsujāta: “O pinakamainam sa mga hari, maging yaong ang sariling pagkatao ay katotohanan. Sa katotohanan nakatindig ang lahat ng daigdig. Kaya tinatawag ng marurunong na ‘nakaharap sa katotohanan’ ang mga disiplina na umaakay sa katotohanan—gaya ng pagpipigil-sa-sarili, pagtalikod at pag-aalay ng pagkapit, at ang mapagbantay na di-pagpapabaya—sapagkat maging ang kawalang-kamatayan ay sinasabing nakasalig sa katotohanan.”
सनत्युजात उवाच