Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
नित्यमज्ञातचर्या मे इति मन्येत ब्राह्मण: । ज्ञातीनां तु वसन् मध्ये तं विदुर्ब्राह्मणं बुधा:
nityam ajñātacaryā me iti manyeta brāhmaṇaḥ | jñātīnāṃ tu vasan madhye taṃ vidur brāhmaṇaṃ budhāḥ ||
Wika ni Sanatsujāta: “Ang tunay na brāhmaṇa ay dapat laging mag-isip na ang kanyang disiplina ay dapat manatiling di-nalalaman—na para bang, ‘Ang aking asal ay laging hindi napapansin.’ Kahit naninirahan sa gitna ng sariling kamag-anak, kinikilala ng marurunong bilang brāhmaṇa ang taong nagsisikap itago sa kanila ang kanyang panloob na pagsasanay at pag-aayuno/pagtitiis (tapas).”
सनत्युजात उवाच
True spiritual worth is shown by quiet, unadvertised discipline: even amid family life, one should guard one’s sādhana from display, avoiding pride and seeking inner integrity rather than social recognition.
In Sanatsujāta’s instruction within the Udyoga Parva, he defines the marks of a genuine brāhmaṇa not by outward status but by inward practice—specifically, the resolve to keep one’s religious conduct concealed even while living among relatives.