Shloka 7
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
मर्माण्यस्थीनि हृदयं तथासून् रूक्षा वाचो निर्दहन्तीह पुंसाम् । तस्माद् वाचमुषती रूक्षरूपां धर्मारामो नित्यशो वर्जयीत,इस जगतमें रूखी बातें मनुष्योंके मर्मस्थान, हड्डी, हृदय तथा प्राणोंको दग्ध करती रहती हैं; इसलिये धर्मानुरागी पुरुष जलानेवाली रूखी बातोंका सदाके लिये परित्याग कर दे
marmāṇy asthīni hṛdayaṃ tathā sūn rūkṣā vāco nirdahantīha puṃsām | tasmād vācam uṣatīṃ rūkṣarūpāṃ dharmārāmo nityaśo varjayīta ||
Ang mararahas na salita sa mundong ito ay nakapapaso sa maseselang bahagi, sa mga buto, sa puso, at maging sa hininga ng buhay ng tao. Kaya ang nagagalak sa dharma ay dapat laging umiwas sa pananalitang nakasusunog at magaspang ang likas.
हंस उवाच
Educational Q&A
Speech can injure as deeply as physical violence: harsh, abrasive words are said to burn a person’s most sensitive inner and vital supports. Hence, a dharma-minded person should practice restraint and avoid speech that wounds or inflames.
In Udyoga Parva, within a didactic exchange, the speaker Haṃsa offers moral instruction. This verse specifically warns about the destructive power of harsh speech and recommends disciplined, dharma-aligned communication.