Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
जो मित्रोंसे सत्कार पाकर और उनकी सहायतासे कृतकार्य होकर भी उनके नहीं होते, ऐसे कृतघ्नोंके मरनेपर उनका मांस मांसभोजी जनन््तु भी नहीं खाते ।। अर्चयेदेव मित्राणि सति वासति वा धने । नानर्थयन् प्रजानाति मित्राणां सारफल्गुताम्
arcayed eva mitrāṇi sati vāsati vā dhane | nānarthayan prajānāti mitrāṇāṃ sāraphalgutām ||
Itinuro ni Vidura na dapat parangalan ang mga kaibigan kapag naroroon ang ginhawa at nananatili ang yaman. Ang taong hindi pa kailanman ibinagsak ng kamalasan ay hindi tunay na nakauunawa sa lakas at halaga ng mga kaibigan—kung paanong sa pagliko ng buhay sa hirap, sila ang nagiging mahalagang sandigan. Kaya ang kawalan ng utang-na-loob sa gayong mga kaibigan ay mabigat na pagkukulang sa asal.
विदुर उवाच
Honor and value friends while fortune lasts; only adversity reveals the true substance and reliability of friendship, so ingratitude toward helpers is a serious moral fault.
In Udyoga Parva, Vidura offers moral-political counsel; here he reflects on friendship and gratitude, warning that those who have not faced hardship fail to recognize how crucial friends are when misfortune arrives.