Shloka 24
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
येषां हि वृत्तं व्यथते न योनि- श्षित्तप्रसादेन चरन्ति धर्मम् । ते कीर्तिमिच्छन्ति कुले विशिष्टां त्यक्तानृतास्तानि महाकुलानि,जिनका सदाचार शिथिल नहीं होता, जो अपने दोषोंसे माता-पिताको कष्ट नहीं पहुँचाते, प्रसन्नचित्तसे धर्मका आचरण करते हैं तथा असत्यका परित्याग कर अपने कुलकी विशेष कीर्ति चाहते हैं, वे ही महान् कुलीन हैं
yeṣāṃ hi vṛttaṃ vyathate na yoni-ś citta-prasādena caranti dharmam | te kīrtim icchanti kule viśiṣṭāṃ tyaktānṛtās tāni mahākulāni ||
Sabi ni Vidura: Yaong mga angkan na hindi lumuluwag ang mabuting asal, na hindi nagpapahirap sa mga magulang dahil sa sariling pagkukulang, na isinasagawa ang dharma nang may payapang loob, at tumatalikod sa kasinungalingan habang hinahangad ang natatanging mabuting pangalan ng kanilang lahi—sila lamang ang tunay na dakila at marangal na angkan.
विदुर उवाच
Educational Q&A
True nobility is defined by steady good conduct, not harming one’s parents through one’s faults, practicing dharma with a calm mind, and renouncing falsehood; such virtues alone make a lineage genuinely ‘great.’
In Udyoga Parva, Vidura offers moral counsel (nīti) in the tense pre-war context, emphasizing ethical standards and inner discipline as the real markers of high birth and lasting reputation.