Shloka 1
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
ऑपन-माज बछ। अफि्-"ऋा - यज्ञोपवीतहीन पिताका पुत्र, उपनयन-संस्कारका समय व्यतीत होनेपर भी यज्ञोपवीतरहित, विवाहित होनेपर भी यज्ञोपवीतहीन--ये तीन प्रकारके “व्रात्य' कहे गये हैं। षट्त्रिशो5्ध्याय: दत्तात्रेय और साध्यदेवताओंके संवादका उल्लेख करके महाकुलीन लोगोंका लक्षण बतलाते हुए विदुरका धृतराष्ट्रको समझाना विदुर उवाच अनत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् | आत्रेयस्य च संवाद साध्यानां चेति न: श्रुतम्,विदुरजी कहते हैं--राजन्! इस विषयमें लोग दत्तात्रेय और साध्यदेवताओंके संवादरूप इस प्राचीन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं; यह मेरा भी सुना हुआ है
vidura uvāca | atraivodāharantīmam itihāsaṁ purātanam | ātreyasya ca saṁvādaṁ sādhyānāṁ ceti naḥ śrutam ||
Sabi ni Vidura: “O Hari, sa bagay na ito, karaniwang binabanggit ng mga tao ang isang sinaunang salaysay bilang halimbawa—ang pag-uusap ni Dattātreya (Ātreya) at ng mga diyos na Sādhya. Ito ang aming narinig na naipamana.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura frames his ethical counsel by appealing to authoritative tradition: he will support his argument with an ancient exemplary narrative (itihāsa), implying that dharma is clarified through time-tested precedents and the testimony of the wise.
Vidura begins a new section of instruction to King Dhṛtarāṣṭra by introducing a well-known old story—described as a dialogue between Dattātreya (Ātreya) and the Sādhya gods—which he says is part of what has been heard in tradition.