अनर्थक विप्रवासं गृहे भ्य: पापै: सन्धिं परदाराभिमर्शम् । दम्भं स्तैन्यं पैशुनं मद्यपानं न सेवते यश्च सुखी सदैव,जो घर छोड़कर निरर्थक विदेशवास, पापियोंसे मेल, परस्त्रीगमन, पाखण्ड, चोरी, चुगलखोरी तथा मदिरापान--इन सबका सेवन नहीं करता, वह सदा सुखी रहता है
anarthaka-vipravāsaṁ gṛhebhyaḥ pāpaiḥ sandhiṁ paradārābhimarśam | dambhaṁ stainyaṁ paiśunaṁ madyapānaṁ na sevate yaś ca sukhī sadaiva ||
Itinuturo ni Vidura na ang tao ay nananatiling laging masaya kung hindi siya nagpapakalulong sa walang saysay na paglayo sa sariling tahanan, sa pakikisama o pakikipag-alyansa sa masasama, sa paglapastangan sa asawa ng iba, sa pagkukunwari, sa pagnanakaw, sa paninirang-puri at pagdadala ng tsismis, at sa pag-inom ng nakalalasing. Ipinapakita ng payong ito na ang kaligayahan ay bunga ng mahigpit na pagpipigil at pag-iwas sa tiwaling samahan.
विदुर उवाच
Lasting happiness is protected by restraint: avoid purposeless wandering away from one’s duties, avoid alliances with the wicked, and refrain from sexual misconduct, hypocrisy, theft, slander, and intoxication.
In Udyoga Parva, Vidura delivers nīti (ethical counsel) in the tense lead-up to war, emphasizing personal discipline and moral choices as the foundation of well-being and social order.