अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
त्वमेव न: प्रियतमो5सि दूत इहागच्छेद् विदुरो वा द्वितीय: । अभीक्षणदृष्टोडसि पुरा हि नस्त्वं धनंजयस्यात्मसम: सखासि,संजय! तुम्हीं हमारे अत्यन्त प्रिय हो। जान पड़ता है, दूसरे विदुरजी ही (दूत बनकर) यहाँ आ गये हैं। पहले भी तुम हमसे बारंबार मिलते रहे हो और धनंजयके तो तुम अपने आत्माके समान प्रिय सखा हो
tvam eva naḥ priyatamo 'si dūta ihāgacched viduro vā dvitīyaḥ | abhīkṣṇa-dṛṣṭo 'si purā hi nas tvaṃ dhanañjayasya ātma-samaḥ sakhāsi, saṃjaya ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Sañjaya, ikaw lamang ang pinakaminamahal naming sugo. Para bang si Vidura mismo ang dumating dito bilang ikalawang mensahero. Sapagkat madalas ka nang nakipagtagpo sa amin noon; at kay Dhanañjaya (Arjuna), ikaw ay kaibigang kasinghalaga ng kanyang sariling pagkatao, O Sañjaya.”
युधिछिर उवाच