Shloka 23
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
ये राजान: पाण्डवायोधनाय समानीता धार्तराष्ट्रेण केचित् । वशातय: शाल्वका: केकयाश्ष तथाम्बष्ठा ये त्रिगर्ताश्न॒ मुख्या:,दुर्योधनने हम पाण्डवोंके साथ युद्ध करनेके लिये जिन-जिन राजाओंको बुलाया है। वे वशाति, शाल्व, केकय, अम्बष्ठ तथा त्रिगर्तदेशके प्रधान वीर, पूर्व, उत्तर, दक्षिण और पश्चिम दिशाके शौर्यसम्पन्न योद्धा तथा समस्त पर्वतीय नरेश वहाँ उपस्थित हैं। वे लोग दयालु तथा शील और सदाचारसे सम्पन्न हैं। संजय! तुम मेरी ओरसे उन सबका कुशल-मंगल पूछना
yudhiṣṭhira uvāca | ye rājānaḥ pāṇḍavāyodhanāya samānītā dhārtarāṣṭreṇa kecit | vaśātayaḥ śālvakāḥ kekayāś ca tathāmbāṣṭhā ye trigartāś ca mukhyāḥ | sañjaya! tvaṃ mama vācā teṣāṃ sarveṣāṃ kuśala-maṅgalaṃ pṛccha |
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Sañjaya, iparating mo ang aking mga salita at alamin ang kalagayang mabuti at mapalad ng lahat ng haring tinipon ng anak ni Dhṛtarāṣṭra upang makidigma laban sa mga Pāṇḍava—gaya ng mga Vaśāti, Śālva, Kekaya, Ambāṣṭha, at ang mga pangunahing bayani ng Trigarta. Bagama’t tinawag sila sa digmaan, sila’y kilala sa habag at mabuting asal; kaya, sa aking ngalan, kamustahin mo ang kanilang kapayapaan.”
युधिछिर उवाच