Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 27 — Saṃjaya’s Counsel on Dharma, Desire, and the Non-Perishing of Karma
मनीषिणां सत्त्वविच्छेदनाय विधीयते सत्सु वृत्ति: सदैव । अब्राह्मुणा: सन्ति तु ये न वैद्या: सर्वोत्सड्ूं साधु मन्येत तेभ्य:,मनीषी पुरुषोंको सत्त्व आदिके बन्धनसे मुक्त होनेके लिये सदा ही सत्पुरुषोंका आश्रय लेकर जीवन-निर्वाह करना चाहिये, यह उनके लिये शास्त्रीय विधान है। परंतु जो ब्राह्मण नहीं हैं तथा जिनकी ब्रह्मविद्यामें निष्ठा नहीं है, उन सबके लिये सबके समीप अपने धर्मके अनुसार ही जीविका चलानी चाहिये
yudhiṣṭhira uvāca |
manīṣiṇāṃ sattva-vicchedanāya vidhīyate satsu vṛttiḥ sadaiva |
abrāhmaṇāḥ santi tu ye na vaidyāḥ sarvotsṛṣṭuṃ sādhu manyeta tebhyaḥ ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Para sa marurunong, upang maputol ang gapos ng mga hilig at pagkakapit, itinatagubilin ng mga kasulatan ang isang kabuhayang laging itinataguyod sa pag-asa sa mabubuti at mararangal. Ngunit yaong hindi Brahmin at hindi matatag sa banal na kaalaman ay hindi dapat gawing batayan sa bagay na ito—sa halip, ang tao’y dapat mamuhay ayon sa sariling dharma at nararapat na kalagayan.”
युधिछिर उवाच