भीष्म-द्रोणादिभिः पाण्डवसेनाक्षयकाल-निर्णयः | Time-estimates for the depletion of the Pāṇḍava forces
Bhīṣma–Droṇa council
तत्र ते पृथिवीपाला यथोत्साहं यथाबलम् | विविशु: शिबिराण्यत्र द्रव्यवन्ति सहस्रश:
tatra te pṛthivīpālā yathotsāhaṃ yathābalam | viviśuḥ śibirāṇy atra dravyavanti sahasraśaḥ ||
Doon, ang mga haring tagapamahala ng lupa, ayon sa sariling sigasig at lakas, ay pumasok at nanuluyan sa mga kampo—libu-libo—na saganang may kinakailangan at mahahalagang suplay, at nanatiling handa sa digmaan. Ipinapakita ng tanawing ito kung paanong ang kapangyarihang makalupa ay nag-aayos ng sarili sa pamamagitan ng yaman at paghahanda, habang ang nalalapit na tunggalian ay nagtatanong kung ang ganitong pagmomobilisa ay naaayon sa dharma.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the practical side of kṣatriya politics—enthusiasm, strength, and material provisioning determine readiness for war—while implicitly setting the stage for the ethical tension of whether such vast preparation serves dharma or accelerates adharma.
Vaiśampāyana describes many allied kings arriving and settling into thousands of well-stocked military camps, each taking position according to his capability, poised for the impending conflict.