Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
आगम: क्रियतां व्यक्त: कुमारोडयं सुतो मम । मिथ्यैतदुक्तं केनापि तदश्रद्धेयमित्युत,“राजन! आप आकर स्पष्टरूपसे परीक्षा कर लें। मेरा यह कुमार पुत्र है (कन्या नहीं)। आपसे किसीने झूठे ही उसके कन्या होनेकी बात कह दी है, जो विश्वास करनेके योग्य नहीं है!
āgamaḥ kriyatāṁ vyaktaḥ kumāro ’yaṁ suto mama | mithyaitad uktaṁ kenāpi tad aśraddheyam ity uta ||
Wika ni Bhīṣma: “Halika at tiyakin mo nang malinaw sa sarili mo, O Hari. Ito ang aking anak na lalaki, isang binata—hindi isang dalaga. May nagsinungaling at nagsabing siya’y babae; ang gayong balita’y hindi dapat paniwalaan.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma emphasizes ethical discernment: do not accept hearsay as truth. A responsible ruler should seek direct verification (pratyakṣa/parīkṣā) before forming judgments that affect honor, lineage, or political decisions.
Bhīṣma addresses a king and challenges a circulating claim about his child’s gender. He invites the king to come and examine the matter openly, asserting that the report of the child being a girl is a falsehood and should not be trusted.