Shloka 1
भीष्म–रामसंयुगनिवृत्तिः
Bhishma and Rama: Restraint and Withdrawal in the Engagement
इस प्रकार श्रीमहाभारत उद्योगपर्वके अन्तर्गत अम्बोपाख्यानपर्वमें अग्बाका तपस्याविषयक एक सौ छियासीवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १८६ ॥/ अपन क्रा बछ। अऑ-्-क्ाज सप्ताशीर्त्याधिकशततमोब< ध्याय: अम्बाका द्वितीय जन्ममें पुन: तप करना और महादेवजीसे अभीष्ट वरकी प्राप्ति तथा उसका चिताकी आगमें प्रवेश भीष्म उवाच ततस्ते तापसा: सर्वे तपसे धृतनिश्चयाम् । दृष्टवा न्यवर्तयंस्तात कि कार्यमिति चाब्रुवन्
Bhīṣma uvāca: tataste tāpasāḥ sarve tapase dhṛtaniścayām | dṛṣṭvā nyavartayans tāta ki kāryam iti cābruvan ||
Sinabi ni Bhīṣma: Pagkaraan, nang makita ng lahat ng mga ascetic na matatag ang kanyang pasya na magsagawa ng tapas, sinikap nilang pigilan siya at nagtanong, “Mahal na bata, ano ang nais mong makamtan?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of saṅkalpa (firm resolve) and the role of wise counsel: intense vows like tapas should be undertaken with clarity of purpose, and elders/ascetics may question and test one’s intention before allowing a difficult path.
In the Ambā episode, Bhishma narrates that when Ambā (in her subsequent birth-context) is seen determined to perform austerities, the assembled ascetics try to dissuade her and ask what goal she seeks—setting up her stated purpose and the ensuing events.