Shloka 29
Bhīṣma’s Retrospective of the Jāmadagnya Rāma Encounter
Divyāstra-Pratiyuddha and Twilight Cessation
परशुराम ताड़के समान विशाल धनुष लिये हुए थे। जब वे मेरे लिये बाण उठाने लगे, तब दयालु महर्षियोंने उन्हें रोक दिया। वह बाण कालाग्निके समान भयंकर था। अमेयस्वरूप भार्गवने कुपित होनेपर भी मुनियोंके कहनेसे उस बाणका उपसंहार कर लिया ।।
tato ravir mandamarīcimaṇḍalo jagāmāstaṃ pāṃsupuñjāvagūḍhaḥ | niśā vyagāhat sukhaśītamārutā tato yuddhaṃ pratyavahārayāvaḥ ||
Taglay ni Paraśurāma ang isang napakalaking busog, gaya ni Tādaka. Nang iaangat na niya ang palaso para sa akin, pinigil siya ng maaawaing mga dakilang rishi. Ang palasong iyon ay kasindak-sindak, tulad ng apoy ng Kālāgni. Ang Bhārgava, na di-masukat ang pagkatao, kahit nagngangalit, ay sumunod sa sabi ng mga muni at binawi ang palasong iyon. Pagkaraan, ang araw—na ang sinag ay naging banayad at ang bilog ay natabingan ng alikabok ng larangan—ay lumubog sa kanluran. Dumating ang gabi, at umihip ang malamig at kaaya-ayang hangin. Noon, kaming dalawa ay tumigil sa labanan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous conflict, discipline and restraint govern action: sages can curb destructive wrath, and combat is suspended with nightfall—signaling that dharma limits violence and demands self-control.
As the battlefield dust veils the sun and evening arrives, night and a cool breeze set in; Bhīṣma says that he and Paraśurāma then stop fighting for the time being.